Uitstap naar de mijn in Beringen

Beste ouders,

Dinsdag 31 maart om 13.30 u. brengen we een bezoek aan de mijn van Beringen.
We mogen die namiddag een echte mijnwerker zijn.
Wie wil er graag mee gaan en kan de kinderen mee vervoeren?
Alvast bedankt!

Groetjes,

Judith

Foto's van ons forum

Beste ouders,

Er zijn tijdens het forum heel wat foto's getrokken, helaas heb ikzelf toen niet de tijd gehad om er enkele te nemen.
Zouden jullie de foto's eventueel kunnen doormailen?
Dat zou heel leuk zijn voor ons.
Dan kunnen we ze gebruiken voor ons krantje en ze op de blog zetten.

Bedankt!

Groetjes,
Judith

Toneelvoorstelling Veilig internet

Op donderdag 12 maart hebben we een toneelvoorstelling gezien over veilig omgaan met internet.

Er was iemand die niets van internet of computers af wist en er was ook een computer van uit de toekomst. Het was een speciale computer, want het had de vorm van een man.

De computer legde alles uit over internet.

Het was best grappig, want toen hij 'chatten' uitlegde, begreep de man 'tetten'.

Waarop de computer uitlegde dat chatten met elkaar praten is via het internet.

Hij wees er wel op dat je voorzichtig moet zijn, want pedofielen kunnen zich voordoen als iemand anders.

Je kan ook steeds een mailtje sturen naar de E-cops als je dit ooit moest voor hebben.

Casimir

Ons nieuw project

We hebben een nieuw project gekozen. We kozen voor een project over gesteenten.
Donderdag hebben we al proefjes gedaan met zout en suiker om kristallen te maken.

Marie bracht haar microscoop mee om alles tot in detail te kunnen bekijken.


Vandaag maakten we fossielen.

Zo doe je dat:

1. Je knipt een figuur uit een sponsje.



2. Dan leg je het in een bak met zand.



3. Los zout op in een kan.



4. Giet de zoutoplossing over het zand met het figuurtje.



5. 
   
   Zet het op een warme plaats en graaf het na een week terug op.

Dan heb je een fossiel.

Kylian en Yne

Engels gedichtje

One, two, I like you!
Three, four, open the door.
Five, six, we drink a fruitmix
Seven, eight, I had a date.
Nine, ten, I’ll see you again!

De klas

Felix

Er was eens een man die een verhaal vertelde.
Hij vertelde en vertelde en dit was het verhaal:

In de ‘Lange Straat’, waar mijn opa woonde, woonde ook een schoenmaker.
Die schoenmaker was getrouwd met het mooiste meisje van de stad, Marieke.
De andere mannen die daar woonden begrepen niet waarom Marieke met Felix samen was.
Felix droeg een wit hemd met een das en daarboven een zwart vestje tot aan zijn borst.
Het was een serieuze man, maar zijn werk deed hij goed. Marieke was een heel vrolijke vrouw.
Als ze opstond deed ze de ramen open en zong ze de hele dag, ze gaf de bloemen water en als de mensen haar hoorden zingen fleurde heel hun dag weer op.
En ook al pasten ze niet bij elkaar, ze waren gelukkig.

Maar op een slechte dag werd Marieke ziek.
Ze hadden in die tijd nog geen goede medicijnen, dus ze stierf.
Op de begrafenis van Marieke, stond Felix voor de kist die in het graf werd gelegd met een gebogen hoofd. Iedereen legde een bloemetje en ging weg, behalve Felix.

De bloemen van Marieke verwelkten en niemand hoorde ‘s ochtends nog gezang.
En Felix stond nog dagen, weken en maanden bij het graf. De mensen zeiden : “ Felix je moet eten, je moet slapen”, maar Felix luisterde niet en bleef staan met gebogen hoofd. De mensen waren ongerust en kwamen hem eten en drinken brengen en in de winter extra lakens, maar hij bleef gewoon staan. Elke dag riep hij:”Marieke kom terug, kom terug Marieke!”

Op een dag gebeurde het, hij riep het weer zoals elke dag en het graf begon te bibberen en het kwam hoger en hoger.
”Marieke!?”, riep Felix. De pastoor kwam aangelopen. Hij riep:”Ga terug Marieke!Ga terug!Jij hebt je kans gehad Marieke!”.
Het graf ging terug lager en lager tot het terug helemaal gewoon was.
De pastoor zei tegen Felix:”Felix jij mag hier nog maar 2 keer komen, op Allerheiligen en Allerzielen, oké ?!” “Oké”, zei Felix.

Hij ging naar huis en kroop onmiddellijk in bed.
Daarna hamerde hij het bord (van zijn schoenwinkel) terug recht.
Hij begon terug met zijn schoenen.
De mensen kwamen langs. Ze gingen hun schoenen halen ook al waren ze niet kapot ,want ze waren blij dat Felix terug was en ze bleven maar schoenen brengen:”Felix mijn zool is een beetje kapot en er zit een gaatje in mijn laars”, …

Op een dag ging Felix wandelen en wandelde vanaf toen elke dag.
Op een van die dagen zat er een vrouw in het veld die daar bloemen zat te plukken.
Felix was op slag verliefd.
De volgende dag ging hij weer naar het veld.
Hij begon ook bloemen te plukken.
Felix maakte kennis met de vrouw en ging daarna met de bloemen naar het kerkhof.

Hij ging voor het graf van Marieke staan en zei:”Deze bloemen zijn voor jou …maar de volgende zijn voor Louise,sorry.”
En Louise kreeg die bloemen ook.
Na een half jaar werden ze beste vrienden en uiteindelijk trouwden ze.
Ze gaven een groot feest, iedereen was uitgenodigd.
Na 2 jaar getrouwd te zijn te zijn, kregen ze 2 kinderen: Annemarie en Thomas.

Op het kerkhof begon het graf weer te bibberen en het kwam hoger en hoger.
Iemand die daar werkte riep:
“Hé ik wil geen mollen op het kerkhof!”
EINDE

Geschreven door Idris

Toneelvoorstelling 'Veilig internet'

Beste ouders,

Donderdag 12 maart gaan we een toneelvoorstelling bijwonen in het Cultureel Centrum (Begijnhof) te Diest.
De voorstelling begint om 9 uur en gaat over 'Veilig internet'.

Groeten,

Judith

Projectafsluiting Wereldculturen

Dat hebben jullie prachtig gedaan kinderen!
Een dikke proficiat!!!

Judith